“คนขายน้ำ” อาชีพน่าสนใจในยุคเอโดะที่มีเฉพาะในฤดูร้อน

“คนขายน้ำ” อาชีพน่าสนใจในยุคเอโดะที่มีเฉพาะในฤดูร้อน

หน้าร้อนประเทศไทยใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว ก็อยากจะหาขนมเย็นๆ สไตล์ญี่ปุ่นทานสักหน่อย แต่ก่อนจะได้เจอกับขนมก็มาเจอเข้ากับเรื่องน่าสนใจจนต้องหยิบยกมาเขียนให้ทุกคนได้อ่านกันค่ะ ย้อนกลับไปช่วงฤดูร้อนในยุคเอโดะจะมีอาชีพ “คนขายน้ำ” โดยพวกเขาจะแบกถังที่เต็มไปด้วยน้ำ ซึ่งสามารถพบเห็นได้ทั่วทุกมุมถนนเลย ความเป็นมาจะเป็นอย่างไร ไปติดตามชมกันเลย

ต้นกำเนิดอาชีพคนขายน้ำ

ตู้เย็นและตู้แช่แข็งกลายเป็นเรื่องธรรมดาในปัจจุบันไปแล้ว แต่ในยุคเอโดะนั้นไม่มีทั้งตู้เย็น น้ำเย็น และน้ำแข็ง ธุรกิจขายน้ำเย็นจึงเกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนในยุคนั้น และถูกเรียกว่า “คนขายน้ำ” หรือ “คนขายน้ำเย็น” โดยน้ำเย็นที่ขายนั้นไม่ใช่น้ำสำหรับดื่ม แต่เป็นน้ำเย็นที่มีรสหวานจากการเติมน้ำตาลลงไป ซึ่งขายคู่กับ “ชิราทามะดังโงะ” ขนมที่ทำมาจากแป้งข้าวเหนียวญี่ปุ่นที่มีลักษณะขาวๆ กลมๆ บางครั้งก็มีชิราทามะดังโงะแบบสีแดงและสีเหลืองเพื่อให้น่ารับประทานมากขึ้น

“ฮยัคโคอิ ฮยัคโคอิ” เป็นวลีที่คนขายน้ำใช้เพื่อเรียกลูกค้าเวลาเดินเร่ขายไปตามเมือง ซึ่งมีความหมายว่า “เย็น” แม้น้ำที่ใช้นั้นเป็นน้ำที่นำมาจากบ่อน้ำซึ่งให้ความเย็นอย่างเป็นธรรมชาติก็ตาม แต่การแบกถังเร่ขายไปตามถนนในวันที่อากาศร้อนๆ และในสมัยนั้นยังไม่มีวิธีเก็บรักษาความเย็น ดังนั้นน้ำจะอุ่นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป เพื่อให้เย็นที่สุดในตอนที่ถึงมือลูกค้านั้น ภาชนะที่นำมาใช้เสิร์ฟก็จะใช้เป็นประเภทชามดีบุกหรือโลหะ เพราะว่าให้ความรู้สึกเย็นอยู่ตลอดมากกว่าการใช้เครื่องปั้นดินเผา แต่ชามดีบุกนั้นยังมีจำนวนน้อย คนขายจึงมักจะเสิร์ฟชามดีบุกสำหรับลูกค้าที่สั่งเพิ่มน้ำตาลเท่านั้น

 

ในยุคเอโดะนั้นน้ำตาลเป็นของหายากและราคาแพง ผู้เขียนคิดว่ารสชาติของน้ำเย็นที่ใส่ชิราทามะดังโกะลงไปเฉยๆ น่าจะไม่ถูกปากคนในสมัยปัจจุบันสักเท่าไหร่ เพราะคงหวานไม่ชื่นใจเท่าทานน้ำเชื่อมแน่นอนค่ะ แต่การขายน้ำเย็นก็ถือว่าเป็นประเพณีอย่างหนึ่งในหน้าร้อนของยุคเอโดะ เพราะเรื่องราวที่ยาวนานนี้ได้เล่าผ่านภาพเขียนอย่าง “ภาพอุกิโยะ” และ “กลอนเซ็นริว” ต่อมาจนถึงในปัจจุบันนั่นเองค่ะ    สล็อตเว็บตรง